her yer mavi ve sarı. tenimde ve genzimde o tuzlu tat: deniz. yaz gelsin diye tutturduğum bir şarkı değil artık. güneşin altındayım kuru ve ıslak.




Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

işaret etmenin zarafetine inanıyorum. kavgasız, gürültüsüz, iddiasız. seslenmeye bile gerek kalmadan, çeneleri tutup başları çevirmeden ortaya koymaya. bir kokuyu takip edip kaynağına gider gibi.  -orada bir şey var belki de biri. - ben işaretleri okuyabiliyorum buldum seni. *** "artık sözcüklerle sonsuza dek oynamak istemiyorum" diyor lale müldür bir şiirinde. bazan gri-mavi bulutların içinden sessizliği yararak bir jet uçağı geçiyor/ bu basit gibi görünen gerçeklik imajı birçok şeyi/ bütün sözcüklerin ötesinde açıklıyor sanki/ bunu bilmek bana yetiyor. bana da.
Devamı
merhaba, bunu, seninle yüz yüze konuşmaya vakit bulamadığımız zamanların bir diyeti olarak kabul et. görünen o ki devamı gelecek olan mektupların ilki... geçen günkü "kafes" sohbetimizden sonra aklım, kendimdekine takılı kaldı; çıkışlarıma, çıkamayışlarıma ve bazen de o kafesten bilerek çıkmak istemeyişlerime... balkonda çamaşırları toplarken sohbetimizi düşünüyordum. oradan çocukluğuma, dünyamı kurmaya başladığım zamanlara döndüm. bu benim için hem komik hem de çok anlamlı bir hatırlayıştı. çocukken, dünya sadece bizim gördüklerimizden ibaret sanıyoruz. "tek bir gerçek var," diyoruz, "o da benim tanık olduğum hayattır." sonra büyüyor insan. gerçekliğin sadece kendi tanık olduklarıyla sınırlı olmadığını, dışarıda milyarlarca farklı "normalin", milyarlarca farklı hayatın aktığını görüyor. işte insanı dehşete düşüren o kırılma anı burada başlıyor. o "hayret" duygusu, yerini ürkek bir geri çekilmeye bırakıyor. sanırım kafeste olduğumuzu da...
Devamı